All posts in Hardlopen

  • Hike3D: De voorbereiding deel 3

    Van 12 tot en met 14 juni loop ik een trailrun over een afstand van 126 kilometer. Iedere week schrijf ik een blogje over de weg er naar toe.

    IMG_0119

    De wedstrijd liep vorige week niet zoals ik gepland had. Maar deze week stonden alweer genoeg trainingen op het programma. Maandag liep ik dertien kilometer hard met deze dame op vier poten met het idee om samen later eens een wedstrijd te lopen. Na trainingen op dinsdag en woensdag stond zaterdag de langste duurloop op het programma.

    Usquert – Groningen

    IMG_0142-2

    Met de trein vertrok ik naar Usquert om vervolgens dertig kilometer naar huis te lopen. Het was eigenlijk allemaal prima te doen. De route had ik gepland en naar m’n horloge gestuurd en die gaf redelijk goed aan waar ik links- en rechtsaf moest.
    Hoewel bij de wedstrijd in juni lintjes hangen is het geen overbodige luxe om ook de route in te laden op je horloge. Overijverige wandelaars willen wel eens linten weghalen en je kunt eentje missen en dus verdwalen. Hoewel een beetje sightseeing best fijn kan zijn lijkt me een marathon per dag straks meer dan genoeg.
    De dertig kilometer liepen eigenlijk op rolletjes, geen wereldtijd of iets dergelijks maar de echt lange duurtrainingen had ik toch al een poos niet gedaan.

    IMG_0154tja, ik ben toch echt de 30 al gepasseerd 🙁

    Homemade Energygel

    Iets anders wilde ik deze training ook proberen. Namelijk homemade energygel. Je moet natuurlijk iets eten onderweg wanneer je zo lang gaat lopen, energygels zijn ideaal, ze zijn klein, vloeibaar en geven meteen energie. Maar in het gros zitten allerlei conserveringsmiddelen en allerlei ingrediënten die ik niet eens uit kan spreken. Zo is zwavelzuur een conserveringsmiddel die veel wordt gebruikt. Ik heb dan in het verleden ook regelmatig gehad dat ik ze niet lekker kon verteren. Tijd dus om zelf wat te maken of beter nog, m’n vriendin wat te laten maken. Dus hier het recept op basis van een iets ander recept van nomeatathlete.com
    DSC_0971-2
    Ingredienten:

    • 15 ml chia zaad
    • 45 ml water
    • 125 ml ananasstukjes uit blik
    • 90 ml maple siroop
    • ¼ theelepel zout (+ evt: ⅛ theelepel baking soda)
    • een snufje agar agar poeder (pectine mag ook)

    Men neme een maatschepje van 15ml en voegt 1 schepje chia 3 schepjes water bij elkaar en zet apart. Plaats de ananasstukjes in een steelpannetje en zet kort de staafmixer er op. Je kunt het helemaal mixen zodat het door het tuitje van je gelflesje kan of je kan er wat kleine stukjes laten zodat je wat moet kauwen (maar wel de dop van je flesje moet schroeven). Ik doe het laatste. Kauwen geeft namelijk het signaal aan je verteringssysteem dat er eten aan komt. Voeg vervolgens 6 dopjes maple siroop toe (honing, agavesiroop mag ook) en zet het vuur op het laagste standje onder de pan aan.
    Voeg vervolgens het zout en evt de baking soda toe. Mocht je voor de bakingsoda kiezen schrik dan niet voor een reactie. Baking soda reageert namelijk op het zuur van de ananas, het neutraliseert het zelfs een beetje waardoor het makkelijker te verteren is. Laat het geheel vervolgens een minuutje borrelen. Wanneer de consistentie goed is ben je klaar, mocht het iets te dun zijn voeg dan een heel klein beetje (!!) agar agar (kun je halen bij de toko) of pectine toe.
    Deze gel beviel me perfect. De voordelen op een rijtje: geen conserveringsmiddelen, geen waslijst van ingredienten die ik nauwelijks uit kan spreken, geen chemische smaak en handig in een flesje (geen verpakkingen op de trails!)

    Tip: de hoeveelheid zout/electrolyten die je nodig hebt verschilt van persoon tot persoon. Mocht je veel vocht hebben verloren en toch nog moeten plassen dan komt dit omdat je lichaam relatief gezien veel zout is kwijtgeraakt en door te piesen het gemiddelde zoutniveau weer wil herstellen, je droogt dan nog meer uit!! Als dit het geval is moet je meer electrolyten toevoegen aan je gels/drinken. (bron: Feed Zone Portables – http://www.velopress.com/books/feed-zone-portables/)

  • Hike3D: De voorbereiding deel 2

    Van 12 tot en met 14 juni loop ik een trailrun over een afstand van 126 kilometer. Iedere week schrijf ik een blogje over de weg er naar toe.

    groningen-selwerd-park-selwerd-14e-astrea-run-11

    Find Waldo… uh.. Wesley!

    Een wedstrijd tussendoor

    39:59 of sneller was m’n streeftijd op de tien kilometer afgelopen zaterdag. Eigenlijk hoopte ik zelfs onder de 39 te lopen want die snelle vijf kilometer in de voorbereiding ging wel heel gemakkelijk (19:06 voor de meeschrijvers). Maar het was zwaar, de harde wind stond op de moeilijkste stukken pal tegen en de regen maakte het ook al niet aangenaam. Had ik in vier kilometer nog een kleine voorsprong op het schema opgebouwd, na vijf kilometer liep ik al achter de feiten aan. Uiteindelijk haalde ik de veertig minuten niet eens en liep ik m’n ballen uit m’n broek voor een tijd waar ik zelfs tijdens een training m’n hand niet voor omdraai. Het is niet anders en gelukkig kreeg ik bij de finish een Knol’s koek.
    Komende weken staan er vooral duurtrainingen op het programma. Maar misschien dat ik nog een wedstrijdje over 10 kilometer loop want dit was gewoon niet best.

  • Hike3D: 126 kilometer hardlopen door Drenthe

    runforestrun-7Ik heb nog nooit een marathon gelopen. Ja gewandeld, meerdere malen zelf, maar nog nooit eentje hardgelopen. Van twaalf tot veertien juni hoop ik er drie achter elkaar te lopen tijdens een wedstrijd georganiseerd door RunForestRun, een serie trailruns waar ik al vaker aan heb meegedaan. Er staat eem totaal van 126 kilometer op het programma (hoewel het mogelijk is om iedere dag de korte afstand van 21 kilometer te lopen), die me voert door drie verschillende Drentse natuurgebieden, door de bossen, over de heide en de zandvlaktes. Geen vlak en breed asfalt maar kleine kronkelige zandpaadjes. Ik heb me natuurlijk opgegeven in de overtuiging dat het me gaat lukken, maar twijfels heb ik genoeg. Zelfs tijdens het typen van dit stukje schieten er nieuwe binnen.
    De komende weken hou ik jullie iedere week op de hoogte van m’n vorderingen. Wees gerust, er komen geen ellenlange verhalen over rondetijden en hartslagzones. Komende zaterdag staat er een wedstrijd van tien kilometer op het programma die ik in 39:59 of sneller hoop te lopen. We zullen het zien!

    Info over Hike3D: http://www.hike3d.nl/

    flyer_HIKE3D_front

     

  • Run Forest Run 2014

    runforestrun-1

    Voor de derde keer in een half uur vloek ik binnensmonds nadat ik opnieuw bijna ten val kom. Let toch eens op zeg ik tegen mezelf. Ik doe mee aan de eerste editie van Run Forest Run, een trailrunning-wedstrijd in Gasselte. Twaalf en halve kilometer lang spring ik over stammen, ontwijk ik takken, modderplassen en boomwortels. Maar het zijn de gemakkelijke stukken waar ik niet oplet en dus tot drie keer toe haast ten val kom.
    Als ik me niet vergis loop ik op de vierde plek en een seconde of twintig voor me loopt de nummer drie. Op de wat langere stukken rechtdoor zie ik ‘m, maar wanneer het bochtig is raakt hij uit zicht. Op een gegeven moment blijft hij uit zicht en ineens heb ik het gevoel dat ik helemaal alleen loop in het bos. Terwijl het tegenovergestelde waar is, met drie wedstrijden (er was ook een 25 en een 50 kilometer) is het zelfs druk te noemen. Maar ik zie niemand en ik hoor niemand. Ik luister naar het ritme van m’n voetstappen, zo’n 180 per minuut, m’n hart slaat nu ongeveer hetzelfde ritme en ik begin toch wel vermoeid te raken. De gehele route volg ik de gele bordjes met zwarte pijlen. Dan wijst er ineens een pijl naar rechts, maar er is geen pad naar rechts. Of toch wel? Na elke afslag volgt nog een bordje zodat je weet dat je nog goed loopt, en inderdaad zie ik verderop een bordje. Het stuk dat volgt is meer struikgewas dan pad maar ik kom er wonderwel doorheen zonder al teveel snelheid te verliezen. In de verte hoor ik de omroeper en ik zie het strand verschijnen waar ik eerder was gestart. Nog een trap af, dan door het mulle zand naar beneden om vervolgens weer boven te finishen.
    En zo komt voor mij een prachtige eerste editie van Run Forest Run ten einde. Uiteindelijk werd ik vierde, maar dat is bij zo’n run allemaal bijzaak. Het was een perfect georganiseerde run door een geweldige omgeving. Komend weekend staat er weer een 10k op het programma van het loopcircuit, daar draait het om tijden en klasseringen. runforestrun-8Ontspannen sfeertje voor de wedstrijd

    runforestrun-7Nog eventjes door het zand ploeteren naar de finish toe.

    runforestrun-6Afkoelen in het meertje

    runforestrun-5Vriendinnetje deed ook mee, en haalde haar streeftijd <3

    runforestrun-4Paps had ‘t zwaar..

    runforestrun-3…heel zwaar….

    runforestrun-2Maar was wel blij!

  • Hoe ik een kanaal van 42 kilometer lang overzwom

    Twee jaar geleden sprong ik voor het eerst in 17 jaar weer in het water om te zwemmen. Helemaal vergeten hoe het ook alweer moest verzoop ik haast ter plekke. Iets met kikker, vliegtuig, potlood, intrekken, spreid, sluit, hink, stap, sprong. Hoe ging het ook alweer? Nu moet ik eerlijk bekennen ik heb nooit goed kunnen zwemmen. Toen ik voor het eerst diplomazwemmen moest, en alle ouders plaats namen op de tribunes rondom het zwembad, voegde ik me hartstikke zenuwachtig bij de rest van de kinderen. Maar terwijl ik tussen de andere kinderen ging staan, klaar om te gaan zwemmen, beginnen alle ouders (inclusief m’n eigen), te schaterlachen. Door alle zenuwen was ik vergeten m’n zwembroek aan te trekken. Een dramatische start van een zeer magere zwemcarrière.
    Al spartelend haalde ik die dag m’n diploma en later zelfs een tweede. Maar daarmee hield het op. Ik vond het wel mooi geweest, en zo duurde het dus 17 jaar voor ik weer het water in sprong. Inmiddels kom ik een beetje vooruit, al lig ik haast verticaal in het water en kom derhalve niet vooruit. Als ik baantjes ga trekken ben ik vooral een uur lang bezig om niet te zinken.
    Tijd dus om het Reitdiep over te zwemmen. Het Reitdiep is een kanaal van zo’n 42 kilometer lang, maar gelukkig is hij lang niet zo breed, dus dat moet gaan lukken. Daarnaast besta ik voor 60% uit water dus 40% van mij hoeft maar te kunnen zwemmen. Mocht het alsnog misgaan had ik altijd Jura nog als reddingsboei.

    Het avontuur in foto’s.

    Natuurlijk gingen we hardlopend heen_DSC0677

    Veiligheid boven alles, zwembandjes dus!_DSC0698-2

    En plons!_DSC0726

    Nu eens in een meertje zwemmen. Again hardlopend heen (en terug)_DSC0950-2

    Even van het uitzicht genieten.  Jura heeft aandacht voor twee! _DSC0958-2

    Ik kan niet zo snel en mocht dus een beste voorsprong…_DSC0970

    Maar wel samen terug zwemmen…._DSC0985

  • Post-race supermuffins met bietjes, frambozen en een chocolate core

    DSC_0864
    (De foto’s van de muffins waren mislukt. Dus hier een foto van een lieveheersbeestje in m’n tuin.)
    Ik heb wel eens de neiging om na een wedstrijd me helemaal vol te vreten met zoetigheid. Al is die trek wel te verklaren, erg gezond is het niet. Tijd dus om aan de culinaire tekentafel te zitten voor het een goed recept. Het resultaat, supermuffins!

    Voor de muffins (10 stuks)

    • 1 kop Speltbloem
    • 125ml soja- of amandelmelk.
    • 2 grote eetlepels rauwe cacao
    • 60 gram kokosvet (gesmolten)
    • 1 lepel dadelsiroop
    • 1 theelepel appelazijn
    • 30 gram vanillesuiker
    • Beetje zout
    • 2 Bietjes (voorgekookt)
    • 10 blokjes pure chocola
    • ½ zakje Gist (=3,5 gram)
    • ½ zakje Bakpoeder (=3,5 gram)

    Voor de topping

    • 125 gram frambozen (bevroren)
    • Flinke hand cashewnoten (ongezouten en een paar uur geweld in water)
    • Beetje suiker

    Instructies

    1. Verwarm de oven voor op 190 graden
    2. Pureer de bietjes en zet opzij.
    3. Voorzie je muffinvorm met van die prachtige muffinpapiertjes
    4. Klop de appelazijn eventjes door de soja/amandelmelk. Voeg vervolgens de suiker, olie, dadelsiroop en de bietjes toe. En klop alles goed door elkaar.
    5. Voeg al kloppend de bloem, cacao, gist, bakpoeder en zout toe en klop tot een mooi beslag.
    6. Vul je muffinvormpjes (niet tot de rand!) en druk in iedere muffin een blokje chocola
    7. Plaats de vorm(pjes) in de oven en wacht tot ze gaar zijn (ong 30 – 40 minuten)
    8. Haal ze uit de oven en laat afkoelen
    9. Terwijl je muffins afkoelen, zet je de staafmixer op de frambozen, cashews en de suiker tot je een mooie topping hebt die je vervolgens op de muffins smeert.

    Gezonde variatie: vervang 30 gram bloem met net zoveel eiwitpoeder. Let wel op dat je de oven niet heter dan 200 graden zet.

  • Get Ready for 2014

    cover

    Het jaar loopt alweer ten einde en ook deze keer heb ik een mix in elkaar gefrutseld met de beste tracks van 2013. Gefrutseld, want het is inmiddels alweer 5 jaar geleden sinds ik m’n platentas aan de wilgen hing en ik had echt een weekje nodig om weer een beetje te kunnen draaien. Daarbij, ik heb dit jaar weer genoeg trainingskilometers (met muziek) gemaakt om een trackselectie te maken waar menigeen van gaat kwijlen. Techno, rave, electro en zelfs wat acid en ambient. Stream en/of download de mix in de player… Bij deze alvast een super 2014 toegewenst!


    Nummertjeslijst:

    01. Henry Saiz – Love Mythology (Uner Remix)
    02. House of Black Lanterns feat. Ghettozoid – Broken (Unsubscribe remix)
    03. Scuba – Hardbody
    04. Recondite – Abscondence
    05. Tuff City Kids – Wendy (Girlfriend 43 Piano Mix)
    06. Benjamin Damage – 010x (Truncate remix)
    07. Nina Kraviz – Ghetto
    08. Jacques Green – Prism
    09. Trikk – Midnight Sequence
    10. Shed – Fluid 67
    11. Pete Gooding – Get Loaded (Tim Angrave’s Ambient Version)
    12. Cosmin TRG – Vertigo
    13. Untold – Targa
    14. Matthew Jonson – Level 7 (Dixon Remix)
    15. Moderat – Bad Kingdom (Marcel Dettmann remix)
    16. Dusty Kid – This Hug
    17. Clouds – Consciousness
    18. Cosmin TRG – Terminus Abrupt (Legowelt Remix)

     

     

  • A ‘bult’ too far

    Twee november stapte ik voor het eerst uit bij een wedstrijd, na drie van de vier ronden hield ik het voor gezien. Klote! Het goede gevoel was al een tijdje weg en alle trainingen leken nauwelijks tot betere tijden te leiden. De afgelopen weken hebben een nieuw trainingsschema en een strenger dieet ervoor gezorgd dat ik twee kilo lichter aan de start van een cross wedstrijd stond gisteren. Nu gaan wedstrijden lopen en afvallen niet samen, maar dat ik zo tegen een muur zou lopen had ik niet verwacht.
    Het prachtige parcours liep door het bos, was volledig onverhard, bestond voornamelijk uit mul zand en blubber en kende zeven bulten, die allemaal drie keer beklommen moesten worden. Tot de helft ging het eigenlijk heel prima, ik had het gevoel dat ik op reserve liep. Maar ik had helemaal geen reserves… Toen ik aan de derde en laatste ronde begon was de tank volledig leeg en leken de bulten exponentieel zwaarder te worden! Maar uitstappen doen we na die ene keer nooit weer. Uiteindelijk liep ik de negen kilometer in een dikke 39 minuten. Meer zit er nu even niet in, maar ondanks dat de tijden van de laatste drie kilometers dramatisch waren ben ik vooral blij dat ik die wrange nasmaak van twee november heb weg kunnen spoelen.

    1De twee lopers waarmee ik naar de finish liep, en een aantal lopers die we op een ronde achterstand hadden gezet.

    _MG_84122foto gemaakt door paps die samen met mams weer eens eem keer kwam kijken.  _MG_8268Staan we ook eens samen op de foto 😀

    * dit is het trainingsschema + dieet wat ik nu volg: http://racingweight.com/.

  • Rode bietjes en chocola

    _DSC1538

    _DSC1536

     

    Het is herfst, de bladeren vallen van de bomen en de paddenstoelen schieten als.. nou ja, als paddenstoelen uit de grond. Bovenstaande foto’s heb ik niet deze herfst gemaakt maar al eerder. Ergens in een herfst in ieder geval. De herfst brengt ook ideaal hardloopweer, want de mooiweerlopers zijn verdwenen evenals de fietsende bejaarden met hun trapondersteuning. Lekker in alle rust kilometers maken voor de wedstrijden van het najaar. Die warme douche is gewoon net even wat lekkerder als het buiten grijs en nat is. Komende zondag loop ik een wedstrijd van elf kilometer over de dijk bij Delfzijl, storm en regen wordt er voorspeld. Als ik snel genoeg ben loop ben ik gefinisht voor ik nat ben en thuis maak ik de beste herstelsmoothie die er bestaat.

    De ingrediënten

    • 2 kleine of 1 grote biet (voorgekookt)
    • 2 bananen (in stukjes ingevroren)
    • 2 eetlepels rauwe cacao
    • 1 eetlepel honing
    • 500ml sojamelk (uit de koeling)
    • evt. een flinke lepel eiwitten en wat hennepzaad

    Het is misschien op het oog een rare combinatie ‘bietjes en chocola’ maar het is niets minder dan briljant en nog hartstikke gezond ook.