Dag Boot

Hey Rother (Boot),

DSC_1412-Edit

Toen ik net ging studeren kwam ik bijna iedere dag van en naar college een grijs bolletje met blauwe ogen tegen. Ik moest altijd een beetje om je lachen, je was een nog jonge kater die dacht dat de straat van hem was. Je ging met alles op de vuist maar zag er zo fluffy en onschuldig uit.

Ineens verwilderde je, je vacht werd lelijk, je was mager geworden en je keek vreemd uit je ogen en je liep hartstikke moeilijk. Het ging niet goed met je, zoveel was duidelijk. Je kwam bij ons op het balkon zitten en we maakten een plekje voor je en gaven je iedere dag te eten. Je knapte zelfs wat op. We hadden al drie katten en konden je eigenlijk niet in huis nemen. Toch namen we de sprong, we brachten je eerst naar de dierenarts waar je onderzocht en gecastreerd werd. Je moest bij ons in de keuken zitten om te genezen, dat vond je helemaal niets.

Toen we je een dag later weer naar buiten lieten was je weg. Wat moest je een hekel aan ons hebben. Eerst paaien met eten en vervolgens haalden we je zaakje weg bij de dierenarts. Negen dagen later was je daar ineens weer. Je zag er gezonder uit, je maakte je weer schoon en huppelde zo naar binnen. Wonder boven wonder accepteerden de andere katten je. Sterker nog, Pietje werd je beste vriend. Hij was zo groot en sterk daar ging je de strijd niet mee aan. Hij was ook warm en zacht, kon je lekker tegenaan liggen. Je vond het al snel fijn om aangehaald te worden, al schoot je soms in de stress waardoor je m’n hand vastpakte en soms tot bloedens toe beet. Je vond Missy ook geweldig, liep regelmatig achter haar aan om haar schoon te maken. Maar dan beet je haar ook ineens waarna ze je door het huis heen mepte. Later werd je relaxter maar dat bijten bleef je doen al werd dat veel liever. Soms midden in de nacht ging je op m’n hoofd kauwen. Mafkees! Je bent Suarez niet ;)
Hoe dan ook, je had nu echt je huisje gevonden, al bracht je het liefst hele dagen door op het balkon. Zelfs nog een hele week samen met een babykauw die stukjes kaas onder je kleedje verstopte terwijl je er op lag. Je had echt het jachtinstinct van een trosje druiven.
10553347_10204250046641959_3391463311763875335_n
DSC_5689-2Je was ook een pietlut met eten, wanneer er een doperwtje in je eten zat at je er zorgvuldig om heen. Toen we je rode kleedje omruilden voor een groene raakte je zo in de stress dat je kale plekken kreeg, toen we er vervolgens weer een rode neerlegden was alles weer goed. Het is me echt een raadsel hoe je zo lang op straat hebt kunnen overleven. Alhoewel, je was ook doortrapt. Op zondagavond kwam je nooit thuis want je wist, op maandagochtend werden de vuilniszakken buitengezet en die haalde je samen met de kraaien en kauwen open. Joeg je daarom niet op ze? Wanneer je later thuiskwam had je een oranje snoetje van die smerige kipkruiden die ze in de supermarkt gebruiken. Je was ook een bikkel want we wisten weliswaar dat je staart op meerdere plekken gebroken was geweest toen je bij ons kwam en dat je moeilijk liep, je heupen waren ook niet goed. Vandaag zou bij de dierenarts blijken dat je niet alleen meerdere botbreuken had gehad, je had ook een kogel in je maag.

Verschillende buren zullen je ook wel herinneren want voor jou was het teveel moeite om een klein stukje om het huizenblok heen te lopen. Je liep gewoon door de huizen van anderen heen zodat je weer voor of achter het huis was. Je jatte vlees uit de pan van de buurman. Zo was je dan ook wel weer. Op een gegeven moment was je zo vet geworden dat we posters in de buurt moest ophangen dat ze je niet mochten voeren. Het hielp… nou ja, een beetje want je bleef vooral een bolletje.
60030_433039808935_5127450_n
Toen Pietje een paar dagen geleden doodging hoefde het voor jou niet meer. Als een kleedje al zoveel stress op kan leveren, wat betekent het dan voor je wanneer je beste maatje er niet meer is? Ik vind het ook goed zo. Ik heb nog 10 jaar van je kunnen genieten en volgens mij heb jij het ook naar je zin gehad. Nu lig je weer naast Piet. Slaap zacht, ik zal jullie missen.

1402076_10151914270498936_199460572_o

_DSC2241kl

Het is altijd leuk om reacties te lezen, dus laat weten wat je er van vindt. Be kind & Play nice.
  1. Marte says:

    Hi, ik zag je blog via facebook. Wat heb je deze kat mooi omschreven, het was volgens mij een tof beest…gecondoleerd. Groetjes, Marte

  2. Trees says:

    Hij wist wel voor welke baasjes hij “ging”! ;) Natuurlijk had hij nog veel langer mogen blijven maar óp is óp…
    Die foto in de plantenbak op het balkon, genieten toch he!
    Weer een vriendje in zo korte tijd niet meer bij jullie, :( hoe dan ook mogen jullie niet alleen maar moeten jullie trots zijn wat die 2 van jullie hebben gekregen: een waardig kattenleven!

  3. jan says:

    Goed geschreven meer kan ik er niet van zeggen.

  4. Guurtje says:

    Jeetje Wesley (en Dunya) – twee van jullie vriendjes verliezen in zó’n korte tijd, wat verdrietig. Maar ze hebben het volgens mij echt heel erg fijn gehad bij jullie (lekker cliché en kun je nu waarschijnlijk helemaal niks mee. Misschien later wel… ;-))

Leave a reply.