Rondje Zuidlaren

De routezuidlaren

Het was nog maar eind februari, maar buiten voelde het alsof het al zomer was toen Jura en ik aan onze wandeling begonnen. Ik had de avond ervoor een route naar Zuidlaren uitgestippeld. Omdat we in het Noorden van de stad wonen, en er liever niet doorheen wilden, liepen we er omheen. Het eerste deel liep langs de Piccardhofplas, de Hoornse Plas en het Paterswoldsemeer. Ondanks dat dit deel van de route het meest bewoonde deel was kwamen we (letterlijk) geen hond tegen. We hadden de wereld voor ons alleen.
Piccardhofplas (op alle foto’s kun je klikken voor een grote versie):
_DSC0058-2

Hoornse Plas:
_DSC0072

Even ten zuiden van het Paterswoldsemeer ligt het Friescheveen waar we even in een vogelkijkhut gingen koekeloeren. We zagen dezelfde vogels als eventjes daarvoor toen we nog buiten de hut stonden. We staken de landerijen over richting De Duinen / Vosbergen bij Paterswolde. Geen berg of duin in de hele omgeving, maar wel een prachtig bos waarvan ik niet eens wist dat het bestond. Na een half uurtje te hebben gelopen zonder iemand te hebben zien of tegen te komen schiet Jura voor me langs en blijft voor me staan, staat in een krul op der rug en een strakke blik de bosjes in. Oftewel haar ‘ik-ben-op-patrouille-en-vertrouw-dit-niet-houding’. Er liep iets wat er niet hoorde volgens haar. Het bleek een man te zijn die bomen in stammetjes had gezaagd en deze aan het inladen was. Nadat Jura alles had geïnspecteerd en even in het zaagsel had gerold liepen we verder.

Friescheveen:
_DSC0112

Paarden bij Vosbergen / De Duinen:
_DSC0181

Onderweg tijd voor wat speurspelletjes:
_DSC0202

Via het Quintusbos liepen we door naar Appelbergen. Blijkbaar was dit ‘the place to be’ want overal, echt overal liepen mensen. En ook nog niet bepaald mijn type mensen want het leek wel alsof de EO een familiedag had georganiseerd. Een of ander gereformeerdachtig kind wees van een afstandje naar Jura en zegt ‘Pappa, die lijkt net op een hert, mag ik ‘m aaien?” We hebben het antwoord niet afgewacht maar zijn zo snel mogelijk doorgelopen naar het Noordlaarderbos waar weer helemaal niemand was.

Appelbergen:
_DSC0233-2

Appelbergen:
_DSC0242

Appelbergen:
_DSC0250-2

Blijkbaar moeten mensen hun auto praktisch in het bos kunnen parkeren willen ze het bezoeken, een andere reden kan ik niet verzinnen waarom er zoveel mensen bij Appelbergen waren en helemaal niemand op de andere plekken. Veel bomen van het Noordlaarderbos zien er ongezond uit, maar het lijkt minder aangeplant en we nemen allerlei kronkelpaadjes. Uiteindelijk komen we uit bij Vijftig Bunder een prachtig stuk heide vlakbij Zuidlaren. En terwijl we onze eindbestemming naderen gaat de zon alweer onder. Het is immers nog maar februari en nog lang geen zomer.

Noordlaarderbos (even rollen in de mest)
_DSC0283-2

Boompje klimmen
_DSC0305-2

Vijftig Bunder
_DSC0367

Vijftig Bunder
_DSC0380

Eindbestemming na 39,91km
_DSC0384-2

Het is altijd leuk om reacties te lezen, dus laat weten wat je er van vindt. Be kind & Play nice.
  1. Trees says:

    Weer een leuk stukje om te lezen, nog meer genoten van de mooie plaatjes!

Leave a reply.