2012 in fotovogelvlucht

Het jaar is alweer (bijna) voorbij. Mijn jaar in fotovogelvlucht

Het jaar begon natuurlijk met hardlopen. Elke dag door de snijdende kou.

2012 was ook het eerste jaar in ons nieuwe huisje in een nieuwe omgeving.

Een jaar waarin ik wekenlang door de sneeuw moest ploeteren…

veel lange afstanden heb mogen lopen (25+km) zoals naar Aduarderzijl

 of door weilanden tussen dorpjes waarvan ik nog nooit had gehoord.

Elk seizoen was op een eigen manier prachtig om in te lopen

Maar 2012 was ook het jaar waarinDeze mevrouw ons leven in kwam stuiteren

We samen nieuwe sporten gingen beoefenen (al ging dat niet altijd even goed)

Een jaar waarin er voor mij geen plek meer was op de bank…

maar gelukkig vaak wel op het gras.

 waarin ik soms helemaal kapot ging tijdens wedstrijden

en waarin Dunja en ik gezonder gingen eten en zelfs het biologische vlees afzworen

maar waarin Jura dit ruimschoots compenseerde

Het jaar waarin ik me tijdens misschien wel m’n beste run blesseerde en het twijfelachtig werd of ik ooit weer ging hardlopen.

 2012 was ook het jaar dat ik na 17 jaar voor het eerst ging zwemmen. Dat we samen doodsbang meteen het diepe koude water in gingen.

De sportschool en de racefiets moesten mijn bovenbenen sterker maken zodat ik weer kon lopen.

Meteen stonden er lange toertochten op het programma door alle drie noordelijke Provincies. Een smak met 40 per uur tegen het asfalt mocht de pret niet drukken.

Ondertussen maakte Jura nieuwe vriendjes

en werd ze stiekem best wel groot…

 Hoewel… misschien ook weer niet zo groot…

en na flink wat hersteltraining loop ik toch weer en kijk ik nog een keer achterom.

Vandaag hebben Dunja en ik samen met Jura gelopen. Een mooi einde van een jaar die weliswaar een gitzwart hoofdstuk kende er uiteindelijk toch mocht wezen.