Onwennig maar gelukkig

Heerlijk om na 3,5 maand weer eens hetgeen te mogen doen wat je het allerliefste doet. En hoewel één zwaluw nog geen zomer maakt lijkt het er op dat alle krachttraining, het zwemmen, de vele uren op de racefiets en crosstrainer hun vruchten af beginnen te werpen. Een superdeluxe brace op maat gaf steun tijdens m’n eerste run in zo’n lange tijd. En ondanks dat ik natuurlijk liever had gehad dat m’n knie nooit kapot was gegaan, dat ik liever had dat hij wél kon genezen (wat helaas dus niet zo is ) en dat kilometers van 4:30 geen enkele moeite zouden kosten zoals afgelopen zaterdag, ben ik onwijs blij dat ik überhaupt weer kan hardlopen. ‘s Ochtends m’n schoenen aantrekken, de deur uitstappen en door de mist kilometers maken, voor mij het mooiste wat er is. De komende maanden bestaan voor 90% uit alternatieve trainingen, maar beetje bij beetje hoop ik het hardlopen weer op te kunnen bouwen. I’m very happy yes!