Voortplanting

voortplanting


Acht jaar geleden, enkele dagen na mijn verjaardag, is hij gestorven. We hebben maar een paar dagen van hem mogen genieten. Een voorbode. Een teken aan de wand. Daarna hebben m’n vriendin en ik het nog vaak geprobeerd maar de dood loerde en sloeg iedere maal razendsnel en genadeloos toe.
We hadden de hoop inmiddels opgegeven dat er tenminste eentje zou overleven. Tot ongeveer een jaar geleden toen op ons balkon en uit het niets ineens een groene stengel begon te groeien in de pot waarin de vorige onder een laag potgrond lag begraven.
Onze eerste plant! Een stuk onkruid weliswaar maar wel óns stuk onkruid. In rap tempo groeide hij uit tot, nou ja, een groter stuk onkruid. Wat wij toen nog niet wisten, terwijl wij ons geluk al niet op konden, was dat het hoogtepunt nog moest komen. Drie weken later zat hij namelijk vol kleine gele bloemetjes. Het was een prachtig gezicht en we waren apetrots. Niet alleen de plant maar ook de liefde tussen mijn vriendin en mij bloeide helemaal op. Na alle mislukte pogingen waren we allebei natuurlijk gaan twijfelen. Aan onszelf… aan elkaar…
We wisten natuurlijk dat de winter erg zwaar voor hem zou gaan worden. Maar toen de laatste sneeuw dit jaar verdwenen was stond hij er weer. Fier overeind in zijn eigen pot. Daarom hebben we besloten het nog één keer te proberen. In de vroege morgen stonden we in de Tuinland met een aantal basilicumplantjes onder de armen. Bij de kassa keken we elkaar aan en ik zei “We zijn er klaar voor schat!”, waarop ze zachtjes in mijn hand kneep. Zeker m’n vriendin kon haar geluk niet op. Elke dag keek ze even op het balkon, en op het internet zocht ze naar lekkere recepten met basilicum.
Na enkele dagen hoorde ik een schreeuw vanaf het balkon komen. De basilicum werd aangevreten door een rups (zie foto) en hij maakte korte metten met ieder blaadje dat hij tegenkwam. In het tempo dat hij bezig was zou de plant binnen enkele dagen op zijn. Hoe konden we zo slecht voorbereid zijn? Wat moesten we doen? Bij de AH een basilicumplantje uit de koeling halen? We wisten helemaal niet of de rups wel de gekoelde variant van de AH lustte.
De situatie was nijpend en we moesten rap reageren anders zou de rups verhongeren. Ten einde raad hebben we een topic op een van de enorme hoeveelheid tuinfora die het internet rijk is.
Een greep uit de reacties op tuin.startpagina.nl

boerderij bert Schreef:
——————————————————-
> Ik zou hem gewoon vangen en buiten in een weiland weer uitzetten. Of bij de buren.

Paula Schreef:
——————————————————-
> Effe tussen de vingers pletten en opgeruimd staat netjes.

Mike Schreef:
——————————————————-
> Ik zou idd een nieuwe plant halen bij de AH en de rups de andere lekker laten opvreten. Want misschien wordt het wel een hele interessante vlinder straks. Vind het wel tof dat je zo begaan bent met een rups en haar het leven gunt!

lutetia Schreef:
——————————————————-
> weet je zeker dat het een rups is en niet een slak?

Een goede vraag van lutetia. Voor de zekerheid had ik gelukkig al een aantal foto’s gemaakt. En op de site werd bevestigd dat het inderdaad om een rups ging. Toen we tot actie wilden over gaan zagen we dat we te laat waren. De hongerige rups had de laatste zes blaadjes basilicum aan elkaar geplakt en is later als nachtvlinder in de holst van de nacht vertrokken. Het plantje heeft geen blaadje meer aangemaakt en ligt nu in de vuilnisbak. We hebben er ons bij neer moeten leggen.

Het is altijd leuk om reacties te lezen, dus laat weten wat je er van vindt. Be kind & Play nice.
  1. Josje says:

    prachtig verhaal Wes! het spijt me van de rups..
    waarschijnlijk is dat een teken dat alhoewel jullie wel in staat zijn om samen te groeien, de metamorphose van de relatie nog niet helemaal daar is, hoewel het wel ergens in het veschiet ligt….
    zo medium Josje heeft gesproken :P

  2. Dunja says:

    Ik heb er nu wel vertrouwen in dat het ons ook gaat lukken met het tomatenplantje. :)

Leave a reply.