Ik heb onze relatie beĆ«indigd…

Elke keer wanneer ik zin had kon zij het nog amper opbrengen. In het begin waren het nog lieve, kleine en luchtige geluidjes. De laatste tijd, wanneer ze al zin had, waren het doffe en diepe kreten die eerder een toon hadden van diep ongemak dan van opgewonden speelsheid. Ze kreunde weliswaar steeds harder maar het klonk verschrikkelijk. Ze begon me te irriteren. Ik moest haar dumpen.

Dat was vroeger wel anders. Vroeger vond ze het zelfs fijn als m’n vader haar bereed. Iedere dag. Hoe harder hoe beter leek ze wel te zeggen. Ook de eerste jaren met mij had ze altijd zin. Met alleen mij of met nog iemand erbij. Twee kon ze gemakkelijk hebben.

Nu heb ik haar ingeruild. Ik heb een nieuwe fiets. Met twee wielen een stuur en een bel.

_DSC0950-2

klik voor grote versie

_DSC0945-2

klik voor grote versie